قوی‌ترین ترمز موتور/ریتاردر در کلاس کامیونت

ترمزگیری مطمئن در خودروهای تجاری یکی از حیاتی‌ترین موضوعاتی است که به‌طور مستقیم با جان راننده، سرنشینان و سلامت بار ارتباط دارد. کامیونت‌ها با وجود وزن کمتر نسبت به کشنده‌ها و تریلی‌ها، در مسیرهای پرشیب یا با بار کامل همچنان نیازمند سامانه‌های کمکی برای کنترل سرعت هستند. اینجاست که استفاده از ریتارد یا همان ترمز کمکی اهمیت پیدا می‌کند. ریتارد با ایجاد مقاومت اضافی روی محور انتقال قدرت، فشار وارد بر ترمزهای اصلی را کاهش می‌دهد و عمر لنت و کاسه ترمز را به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.

در این مقاله از پایه یک به بررسی قوی‌ترین ریتارد کامیونت می‌پردازیم و تلاش می‌کنیم روشن کنیم که چه نوع سیستم‌هایی مناسب این کلاس وزنی هستند. نکته مهم این است که ریتارد فقط یک آپشن لوکس یا اضافی نیست، بلکه ابزاری کلیدی برای ایمنی جاده‌ای محسوب می‌شود. رانندگانی که در جاده‌های کوهستانی ایران تردد می‌کنند یا شرکت‌هایی که ناوگان بین‌شهری دارند، بیش از دیگران به اهمیت این سامانه واقف‌اند.

موضوع اصلی این نوشته مقایسه و تحلیل برندها و فناوری‌های مختلف ریتارد است. از ریتاردهای الکترومغناطیسی جمع‌وجور که برای کامیونت‌ ها بسیار کارآمد هستند تا ریتاردهای هیدرولیکی که توان ترمزگیری چشمگیری دارند، همه مورد بررسی قرار می‌گیرند.

عملکرد و اصول ترمز موتور (ریتارد) در کامیونت

ترمز موتور یا ریتارد سامانه‌ای است که با ایجاد مقاومت در سیستم انتقال قدرت، به کاهش سرعت خودرو بدون استفاده مستقیم از ترمزهای اصطکاکی کمک می‌کند. در کامیونت‌ها که معمولاً در مسیرهای شهری و بین‌شهری با توقف‌های مکرر فعالیت می‌کنند، وجود این سیستم باعث می‌شود فشار زیادی به لنت‌ها وارد نشود. این موضوع نه‌تنها هزینه‌های نگه‌داری را کاهش می‌دهد بلکه ایمنی سفر را نیز افزایش می‌دهد.

مکانیزم اصلی ریتارد بر پایه تبدیل انرژی جنبشی به گرما است. در ریتاردهای هیدرولیکی، جریان روغن با فشار بالا مقاومت ایجاد می‌کند و در ریتاردهای الکترومغناطیسی، میدان مغناطیسی باعث کاهش سرعت می‌شود. در کامیونت‌ها به دلیل محدودیت فضا و وزن، طراحی فشرده‌تر و سبک‌تر اهمیت زیادی دارد. همین تفاوت موجب شده نوع ریتارد مورد استفاده در کامیونت‌ها با کشنده‌های بزرگ متفاوت باشد.

از نگاه راننده، مهم‌ترین مزیت ریتارد، حفظ کنترل خودرو در سراشیبی‌هاست. وقتی کامیونت با بار کامل در مسیرهای کوهستانی حرکت می‌کند، تنها اتکا به ترمز اصلی می‌تواند خطرناک باشد. ریتارد با توزیع بار ترمزگیری این خطر را کاهش می‌دهد و یک لایه امنیتی اضافی ایجاد می‌کند. به همین دلیل بسیاری از متخصصان حمل‌ونقل، ریتارد را مکمل ضروری برای کامیونت‌های مدرن می‌دانند.

انواع ریتارد و مقایسه با ترمز اگزوز و موتور

در دنیای کامیونت‌ها چند نوع ریتارد وجود دارد که هرکدام فناوری خاصی را به کار می‌گیرند. رایج‌ترین آن‌ها ریتارد هیدرولیکی، ریتارد الکترومغناطیسی و ریتارد مجتمع در گیربکس (اینتاردر) هستند. ریتارد هیدرولیکی بیشتر در خودروهای سنگین‌تر دیده می‌شود و به دلیل قدرت بالا شهرت دارد. در مقابل، ریتارد الکترومغناطیسی مثل محصولات Telma برای کامیونت‌ها محبوب‌تر است چون جمع‌وجور، سبک و کم‌مصرف است. این سیستم به کمک میدان مغناطیسی، مقاومت لازم را ایجاد کرده و نیاز به اتصال پیچیده ندارد.

ترمز اگزوز و ترمز موتور نیز دو فناوری دیگر هستند که به عنوان روش‌های کمکی در خودروهای دیزلی استفاده می‌شوند. ترمز اگزوز با ایجاد مانع در مسیر خروج دود موتور، فشار داخلی را افزایش می‌دهد و باعث کاهش سرعت می‌شود. ترمز موتور هم با تغییر وضعیت سوپاپ‌ها عمل می‌کند. اما هر دو این روش‌ها نسبت به ریتارد توان کمتری دارند و معمولاً به‌تنهایی پاسخگوی نیاز کامیونت‌های سنگین بار نیستند.

مقایسه این سامانه‌ها نشان می‌دهد که ریتارد به دلیل کنترل پیوسته و قدرت بالاتر، برتری محسوسی دارد. در جاده‌های پرشیب ایران که کامیونت‌ها بارهای سنگین را جابه‌جا می‌کنند، استفاده از ریتارد نه‌تنها ایمنی را بالا می‌برد بلکه خستگی راننده را هم کمتر می‌کند. همین موضوع سبب شده در بسیاری از بازارهای جهانی، کامیونت‌های جدید به‌طور روزافزون با ریتاردهای الکترومغناطیسی یا فشرده عرضه شوند.

معیارهای سنجش قدرت ریتارد در کامیونت

قدرت یک ریتارد را نمی‌توان تنها با نام برند یا نوع فناوری سنجید، بلکه شاخص‌های مشخصی برای ارزیابی آن وجود دارد. یکی از مهم‌ترین معیارها گشتاور ترمزگیری است که برحسب نیوتن‌متر اندازه‌گیری می‌شود. هرچه این عدد بالاتر باشد، توانایی ریتارد در کاهش سرعت کامیونت بیشتر خواهد بود. برای کامیونت‌ها معمولاً ریتاردهایی با گشتاور متوسط طراحی می‌شوند تا تعادل بین قدرت، وزن و هزینه حفظ شود.

معیار دوم ظرفیت دفع حرارت است. چون ریتارد با تبدیل انرژی جنبشی به گرما کار می‌کند، باید توانایی دفع مؤثر این حرارت را داشته باشد. ریتاردهای هیدرولیکی معمولاً نیازمند سیستم خنک‌کاری روغنی هستند و در شرایط سخت عملکردی مطمئن دارند. در حالی که ریتاردهای الکترومغناطیسی به دلیل طراحی ساده‌تر، گرما را به صورت مستقیم به هوا منتقل می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود در مسیرهای طولانی و سراشیبی‌های ممتد، انتخاب نوع ریتارد اهمیت بیشتری پیدا کند.

عامل سوم سازگاری با کلاس وزنی کامیونت است. ریتاردی که برای کشنده ۴۰ تنی طراحی شده، برای کامیونت ۸ تنی بیش از حد سنگین و پرهزینه است. بنابراین باید به تناسب سیستم با کاربری توجه داشت. ریتاردهای فشرده (Compact) برای کامیونت‌های شهری و بین‌شهری گزینه‌ای بهینه هستند، زیرا وزن کمی دارند و فضای زیادی اشغال نمی‌کنند. رانندگان و مدیران ناوگان با در نظر گرفتن این معیارها می‌توانند بهترین انتخاب را برای افزایش ایمنی و کاهش استهلاک ترمزهای اصلی داشته باشند.

بزرگ‌ترین تولیدکنندگان ریتارد برای خودروهای سنگین و کامیونت‌ها

بازار جهانی ریتارد تحت سلطه چند شرکت بزرگ است که هرکدام فناوری‌های متفاوتی را توسعه داده‌اند. در صدر این شرکت‌ها Voith قرار دارد که به‌عنوان پیشگام ریتاردهای هیدرولیکی شناخته می‌شود. محصولات این برند در کامیون‌ها و اتوبوس‌ های اروپایی به‌طور گسترده استفاده می‌شوند و به دلیل قدرت بالای ترمزگیری، شهرت جهانی پیدا کرده‌اند. ریتاردهای Voith به‌ویژه برای مسیرهای کوهستانی و حمل‌ونقل‌های سنگین طراحی شده‌اند و نسخه‌های فشرده‌تر آن‌ها نیز قابلیت نصب روی کامیونت‌ها را دارند.

شرکت ZF دیگر نام شناخته شده در این صنعت است. ZF علاوه بر تولید گیربکس‌های پیشرفته، ریتاردهایی به نام اینترادر (Intarder) عرضه می‌کند که به‌طور مستقیم در گیربکس تعبیه شده‌اند. این طراحی مزیت بزرگی برای کامیونت‌ها دارد، زیرا بدون نیاز به فضای نصب جداگانه، امکان استفاده از یک ریتارد قدرتمند فراهم می‌شود. این فناوری در بسیاری از کامیونت‌ها و اتوبوس‌های اروپایی مانند مان، داف و مرسدس به کار گرفته شده و کارایی بالایی در ناوگان بین‌شهری نشان داده است.

برند سوم Telma است که تخصص آن در ریتاردهای الکترومغناطیسی است. محصولات Telma به دلیل وزن کمتر، طراحی جمع‌وجور و نیاز اندک به نگه‌داری، انتخاب محبوبی برای کامیونت‌ها و اتوبوس‌های سبک محسوب می‌شوند. این ریتاردها در بسیاری از کشورهای اروپایی و آسیایی روی خودروهای متوسط نصب می‌شوند و قابلیت بالایی برای کاربرد در ایران نیز دارند. در مجموع، این سه شرکت اصلی‌ترین بازیگران جهانی هستند که با فناوری‌های متنوع خود، استانداردهای ایمنی و کارایی را در حوزه ریتارد تعیین می‌کنند.

ریتاردهای هیدرولیکی: مزایا، معایب و نمونه‌ها

ریتاردهای هیدرولیکی قدیمی‌ترین و در عین حال قدرتمندترین نوع ریتارد هستند که بیشتر روی کامیون‌ها و اتوبوس‌های سنگین به کار گرفته می‌شوند. اساس کار آن‌ها بر پایه مقاومت ایجاد شده در جریان روغن است. در این سیستم، روغن با فشار بالا بین پره‌های دو چرخ متحرک گردش می‌کند و اصطکاک هیدرولیکی باعث کاهش سرعت خودرو می‌شود. مزیت اصلی این نوع ریتارد توان ترمزگیری بالا و یکنواخت است که حتی در سراشیبی‌های طولانی نیز کنترل کامل خودرو را تضمین می‌کند.

از نظر مزایا، ریتاردهای هیدرولیکی می‌توانند تا چند صد کیلووات توان ترمزگیری ایجاد کنند که برای کامیونت‌های سنگین بار یک مزیت اساسی محسوب می‌شود. همچنین این سیستم به دلیل طراحی مکانیکی و هیدرولیکی ساده، عمر بالایی دارد و قابلیت اعتماد آن اثبات شده است. در ضمن، استفاده از سیستم خنک‌کاری روغنی سبب می‌شود عملکرد پایدار حتی در شرایط سخت تضمین گردد. به همین دلیل برندهایی مثل Voith و ZF سال‌هاست این فناوری را در خودروهای تجاری اروپایی به کار می‌گیرند.

اما در کنار این مزایا، ریتاردهای هیدرولیکی معایبی هم دارند. مهم‌ترین ضعف آن‌ها وزن و ابعاد بزرگ است که نصب آن را روی کامیونت‌های کوچک دشوار می‌کند. علاوه بر این، هزینه اولیه بالاتر و نیاز به سرویس‌های دوره‌ای روغن می‌تواند برای مالکان ناوگان شهری یک چالش باشد. به همین دلیل در کامیونت‌های متوسط معمولاً از نسخه‌های فشرده‌تر یا جایگزین‌های الکترومغناطیسی استفاده می‌شود. با این حال، در بازارهای جهانی هنوز هم ریتاردهای هیدرولیکی به‌عنوان قوی‌ترین گزینه ترمز کمکی شناخته می‌شوند و در کامیونت‌های سنگین بین‌شهری جایگاه ویژه‌ای دارند.

ریتاردهای الکترومغناطیسی و کاربردشان در کامیونت

ریتاردهای الکترومغناطیسی به‌ویژه برای کامیونت‌ها طراحی شده‌اند تا جایگزینی سبک‌تر و جمع‌وجورتر نسبت به انواع هیدرولیکی باشند. اساس عملکرد این سیستم بر ایجاد میدان مغناطیسی استوار است. وقتی جریان برق از سیم‌پیچ‌ها عبور می‌کند، میدان مغناطیسی قوی ایجاد می‌شود و این میدان با دیسک یا روتور درگیر شده و مقاومت لازم برای کاهش سرعت را فراهم می‌آورد. ویژگی مهم این نوع ریتارد، عدم وابستگی به روغن یا سیستم خنک‌کاری پیچیده است که باعث می‌شود نگه‌داری آن ساده‌تر باشد.

مزیت اصلی ریتاردهای الکترومغناطیسی در کامیونت‌ها، نصب آسان و وزن پایین‌تر است. این سیستم‌ها را می‌توان روی شفت خروجی گیربکس یا محورهای محرک نصب کرد بدون آنکه فضای زیادی اشغال کنند. همچنین واکنش سریع و بدون تاخیر آن‌ها در کاهش سرعت، تجربه رانندگی ایمن‌تری را در مسیرهای شهری و بین‌شهری به همراه دارد. از نظر اقتصادی نیز برای شرکت‌های حمل‌ونقل مقرون‌به‌صرفه‌تر هستند، زیرا هزینه اولیه پایین‌تری نسبت به ریتاردهای هیدرولیکی دارند و نیاز به سرویس‌های دوره‌ای پرهزینه ندارند.

نمونه شناخته‌شده این نوع ریتارد، محصولات شرکت Telma است که در بسیاری از اتوبوس‌های شهری و کامیونت‌های اروپایی نصب می‌شود. این فناوری توانسته جایگاه ویژه‌ای در بازار حمل‌ونقل پیدا کند، به‌خصوص برای ناوگان‌هایی که در مسیرهای پر توقف فعالیت دارند. در ایران نیز کامیونت‌هایی که به صورت وارداتی عرضه می‌شوند، در صورت انتخاب نسخه‌های فول‌آپشن، امکان تجهیز به چنین ریتاردهایی را دارند. به همین دلیل، ریتارد الکترومغناطیسی یکی از گزینه‌های اصلی برای افزایش ایمنی و کاهش استهلاک در کامیونت‌های مدرن محسوب می‌شود.

ریتاردهای کامپکت و کاربردشان در بازار ایران

ریتاردهای فشرده یا Compact Retarder نسل جدیدی از سیستم‌های ترمز کمکی هستند که به‌طور ویژه برای خودروهای سبک‌تر مانند کامیونت‌ها و اتوبوس‌های متوسط طراحی شده‌اند. این نوع ریتاردها در مقایسه با مدل‌های هیدرولیکی کلاسیک ابعاد کوچک‌تر، وزن کمتر و طراحی ساده‌تری دارند. مکانیزم آن‌ها به‌گونه‌ای است که بتوانند بدون نیاز به فضای نصب زیاد، در گیربکس یا نزدیک شفت انتقال قدرت جای بگیرند. همین ویژگی باعث شده کامیونت‌ها که با محدودیت فضا مواجه‌اند، گزینه مناسبی برای استفاده از این فناوری باشند.

یکی از مهم‌ترین مزایای ریتاردهای فشرده، تناسب عملکرد و ابعاد است. این ریتاردها اگرچه توان ترمزگیری‌شان به قدرت ریتاردهای بزرگ هیدرولیکی نمی‌رسد، اما برای کامیونت‌های ۶ تا ۱۲ تن کافی و کارآمد محسوب می‌شوند. علاوه بر این، به دلیل کاهش وزن، مصرف سوخت خودرو نیز کمتر تحت تاثیر قرار می‌گیرد. شرکت‌هایی مانند Voith و ZF نمونه‌های موفقی از این نوع ریتارد را توسعه داده‌اند که در کامیونت‌های اروپایی مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

در بازار ایران، ورود کامیونت‌های جدید با فناوری‌های مدرن هنوز محدود است، اما روند جهانی نشان می‌دهد که در آینده نزدیک احتمال استفاده از ریتاردهای فشرده بیشتر خواهد شد. برای ناوگان‌های بین‌شهری و مسیرهای کوهستانی، نصب این سامانه می‌تواند مزیت بزرگی در کاهش استهلاک ترمزها و افزایش ایمنی رانندگی باشد. به همین دلیل، مدیران ناوگان و رانندگان باید توجه داشته باشند که انتخاب کامیونت مجهز به چنین فناوری‌هایی، سرمایه‌گذاری ارزشمندی برای کاهش هزینه‌های بلندمدت و ارتقای ایمنی است.

نکات نصب، نگهداری و عمر مفید ریتارد

نصب ریتارد در کامیونت نیازمند توجه ویژه به سازگاری سیستم با گیربکس و محور محرک است. اگرچه بسیاری از ریتاردها به صورت مجتمع در گیربکس‌های مدرن عرضه می‌شوند، اما نصب مدل‌های مستقل مانند الکترومغناطیسی یا فشرده نیازمند هماهنگی دقیق با فضای موجود در شاسی و سیستم انتقال قدرت است. در این مرحله باید وزن دستگاه، مسیر کابل‌کشی یا لوله‌کشی و همچنین ظرفیت سیستم خنک‌کاری خودرو به‌خوبی بررسی شود تا عملکرد بدون مشکل تضمین گردد.

از نظر نگهداری، ریتاردها نسبت به ترمزهای اصلی فشار کمتری تحمل می‌کنند، اما بی‌نیاز از سرویس دوره‌ای نیستند. در ریتاردهای هیدرولیکی، بررسی سطح و کیفیت روغن حیاتی است و در صورت کاهش یا آلودگی باید سریعاً تعویض شود. در مدل‌های الکترومغناطیسی نیز سلامت سیم‌پیچ‌ها، اتصالات و فیوزها اهمیت دارد. در کامیونت‌هایی که در شرایط سخت مانند مسیرهای کوهستانی فعالیت می‌کنند، بازبینی دوره‌ای عملکرد سیستم و اطمینان از دفع مناسب حرارت می‌تواند عمر مفید دستگاه را افزایش دهد.

طول عمر ریتارد به کیفیت ساخت و شرایط کاری بستگی دارد. ریتاردهای برندهای مطرح مانند Voith، ZF و Telma معمولاً برای ده‌ها هزار ساعت کار طراحی شده‌اند. اما استفاده نادرست، عدم سرویس به‌موقع یا حمل بار بیش از حد توان موجب کاهش عمر مفید آن‌ها شود. رعایت دستورالعمل‌های سازنده و آموزش رانندگان در استفاده صحیح از ریتارد، کلید اصلی برای بهره‌برداری طولانی‌مدت و بدون مشکل از این فناوری در کامیونت‌ها است.

تاثیر ریتارد بر ایمنی، هزینه و عملکرد ناوگان

وجود ریتارد قدرتمند در کامیونت‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای ایمنی جاده‌ای دارد. این سامانه با کاهش فشار روی ترمزهای اصلی، توانایی راننده برای کنترل سرعت در سراشیبی‌های طولانی را افزایش می‌دهد و خطر داغ شدن یا از کار افتادن ترمزها را به حداقل می‌رساند. رانندگان به‌ویژه در جاده‌های کوهستانی ایران تجربه کرده‌اند که داشتن ریتارد قوی، تفاوتی اساسی میان رانندگی پرخطر و سفر ایمن ایجاد می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود که ناوگان‌های مجهز به چنین فناوری‌هایی در شرایط بحرانی عملکرد بهتری داشته باشند.

از منظر اقتصادی، استفاده از قوی‌ترین ریتارد کامیونت به معنای کاهش استهلاک قطعات ترمز و صرفه‌جویی قابل توجه در هزینه‌های تعمیر و نگهداری است. ترمزهای اصلی کمتر فرسوده می‌شوند و نیاز به تعویض لنت یا کاسه ترمز در فواصل کوتاه وجود ندارد. علاوه بر این، با کنترل بهتر سرعت و کاهش نیاز به ترمزهای شدید، مصرف سوخت نیز در بسیاری از موارد بهینه‌تر می‌شود. برای مدیران ناوگان، این صرفه‌جویی‌ها به معنای بازگشت سرمایه و سودآوری بیشتر در طول زمان است.

تاثیر دیگر ریتارد قوی در عملکرد کلی ناوگان نمایان می‌شود. رانندگانی که با کامیونت مجهز به ریتارد قوی کار می‌کنند، خستگی کمتری در طول مسیر دارند، زیرا نیاز نیست دائماً پای خود را روی پدال ترمز نگه دارند. این موضوع منجر به افزایش بهره‌وری رانندگان و کاهش حوادث ناشی از خستگی می‌شود. در نتیجه، ناوگانی که به چنین فناوری‌هایی مجهز است، نه‌تنها ایمن‌تر بلکه از نظر بهره‌وری و کارآمدی نیز یک گام جلوتر از رقبا خواهد بود.

بررسی نمونه‌های کامیونت در بازار ایران با قوی‌ترین ریتارد

بازار ایران در حوزه کامیونت بیشتر با برندهایی مانند کامیونت جک، الوند، شیلر، فورس و دایون شناخته می‌شود. اما نکته مهم این است که اغلب این کامیونت‌ها به‌صورت استاندارد با ریتارد عرضه نمی‌شوند و تنها در برخی نسخه‌های وارداتی یا فول‌آپشن امکان نصب آن وجود دارد. به همین دلیل، ریتارد در کامیونت‌های فعال در ایران بیشتر به شکل افزودنی یا تجهیز جانبی مطرح است تا ویژگی کارخانه‌ای.

در بخش وارداتی، کامیونت‌های برند مرسدس آتگو یا ایویکو دیلی نمونه‌هایی هستند که در بازار جهانی با ریتارد عرضه شده‌اند. این کامیونت‌ها در نسخه‌های مجهز، ریتاردهای فشرده یا الکترومغناطیسی دارند که برای حمل بار در جاده‌های کوهستانی و بین‌شهری بسیار مفیدند. در ایران اما به‌دلیل محدودیت‌های وارداتی، تعداد این خودروها بسیار محدود است و بیشتر در دست شرکت‌های خصوصی یا سازمان‌های خاص دیده می‌شوند.

به‌طور کلی می‌توان گفت در بازار ایران قوی‌ترین ریتارد کامیونت بیشتر در کامیونت‌های وارداتی اروپایی یافت می‌شود تا مدل‌های مونتاژی داخلی. با این حال، افزایش آگاهی رانندگان و مدیران ناوگان درباره مزایای ریتارد می‌تواند در آینده نزدیک شرکت‌های داخلی را نیز به تجهیز محصولات خود به این فناوری ترغیب کند. به‌ویژه در کلاس کامیونت‌های ۶ تا ۸.۵ تن که در مسیرهای کوهستانی فعالیت دارند، نیاز به چنین سیستم‌هایی بیش از پیش احساس می‌شود.

جمع‌بندی

ریتارد به‌عنوان یک سیستم ترمز کمکی، نقشی حیاتی در افزایش ایمنی و کاهش هزینه‌های عملیاتی کامیونت‌ها ایفا می‌کند. بررسی‌ها نشان داد که در میان انواع مختلف، ریتاردهای هیدرولیکی همچنان قوی‌ترین گزینه محسوب می‌شوند، اما به دلیل وزن و ابعاد زیاد بیشتر برای کامیون‌ ها و کشنده‌ ها مناسب‌اند. در مقابل، ریتاردهای الکترومغناطیسی و فشرده به‌عنوان بهترین انتخاب برای کامیونت‌ها معرفی می‌شوند زیرا سبک‌تر، جمع‌وجورتر و اقتصادی‌تر هستند.

در بازار ایران هنوز ریتارد به‌صورت گسترده روی کامیونت‌ها نصب نشده است، اما نمونه‌های وارداتی از برندهایی مانند مرسدس و ایویکو نشان می‌دهد که این فناوری برای کامیونت‌ها نیز کاملاً عملی و کاربردی است. بهره‌گیری از چنین سیستم‌هایی می‌تواند هم ایمنی راننده و بار را تضمین کند و هم هزینه‌های تعمیر و نگهداری ناوگان را کاهش دهد.

در نهایت، رانندگان، مدیران ناوگان و علاقه‌مندان به حوزه خودروهای سنگین باید آگاه باشند که انتخاب کامیونت با قوی‌ترین ریتارد یا ارتقای کامیونت‌های موجود با این فناوری، یک سرمایه‌گذاری هوشمندانه برای آینده است. این تصمیم نه‌تنها به افزایش عمر مفید ترمزهای اصلی کمک می‌کند بلکه سطح ایمنی جاده‌های کشور را نیز ارتقا خواهد داد.