سهمیه سوخت کامیونها در کارت بانکی؛ حمایت دولت از رانندگان ادامه دارد 
به گزارش پایه یک، مدیرکل دفتر حملونقل کالای سازمان راهداری و حملونقل جادهای کشور از قرار گرفتن اصلاح نرخ کرایه نفتکشها در دستور کار این سازمان خبر داد. مهرداد حمداللهی اعلام کرد سالانه حدود ۱۰۰ میلیون تُن فرآورده نفتی توسط ناوگان جادهای جابهجا میشود که معادل ۱۶ تا ۱۷ درصد کل کالاهای حملشده در کشور است.
او تاکید کرد با وجود ماهیت خطرناک این محمولهها، کرایه نفتکشها نسبت به سایر بخشهای حملونقل عقب مانده و باید بر اساس ضریب مواد خطرناک محاسبه شود. به گفته وی، اصلاح نرخ کرایه، رسیدگی به بیمه رانندگان کامیون و بازنگری برخی محدودیتهای شغلی در دستور کار قرار گرفته است.
مهرداد حمداللهی، مدیر کل دفتر حمل و نقل کالای سازمان راهداری جادهای کشور از قرار گرفتن اصلاح نرخ کرایه نفتکشها و سایر مطالبات آنها در دستور کار سازمان خبر داد.
چرا کرایه نفتکشها از سایر حملونقلها عقب مانده است؟
حمل فرآوردههای نفتی یکی از حساسترین حوزههای حملونقل جادهای به شمار میرود. رانندگان این بخش علاوه بر مسئولیت حمل بار، با خطرات ایمنی، احتمال حوادث پرریسک و الزامات سختگیرانهتری نسبت به حمل بار عمومی مواجه هستند. به همین دلیل در استانداردهای حملونقل، برای چنین محمولههایی ضریب مواد خطرناک در نرخ کرایه لحاظ میشود.
مهرداد حمداللهی در سخنان خود تصریح کرد که کرایه نفتکشها باید بر اساس همین ضریب محاسبه شود، اما در عمل این موضوع بهطور کامل اجرا نشده و باعث عقبماندگی درآمدی رانندگان کامیون شده است. از نگاه فعالان این حوزه، افزایش هزینههای نگهداری ناوگان، رشد قیمت قطعات و فشارهای اقتصادی سالهای اخیر باعث شده فاصله میان هزینه واقعی حمل و نرخ مصوب بیشتر شود.
همین مسئله سبب شده اصلاح نرخ کرایه به یکی از اصلیترین مطالبات رانندگان نفتکش تبدیل شود؛ مطالبهای که اکنون به گفته مسئولان در سطح شورای عالی ترابری بررسی و اصلاحاتی نیز روی آن اعمال شده است، هرچند اجرای کامل آن به دلیل فرآیندهای اداری با تأخیر همراه بوده است.

آیا اصلاح نرخ کرایه واقعا اجرا میشود؟
مدیرکل دفتر حملونقل کالای سازمان راهداری اعلام کرد موضوع افزایش و بهروزرسانی نرخ کرایه رانندگان کامیون حمل مواد خطرناک در شورای عالی ترابری مطرح شده و اصلاحاتی نیز انجام گرفته، اما اجرای کامل آن هنوز به نتیجه نهایی نرسیده است.
این وضعیت نشان میدهد یکی از چالشهای اصلی صنعت حملونقل، فاصله میان تصویب سیاستها و اجرای عملی آنهاست. در شرایط تورمی، هرگونه تأخیر در اجرا میتواند اثر اقتصادی اصلاح نرخ را کاهش دهد و عملاً بخشی از هدف حمایتی را از بین ببرد. به همین دلیل پیگیری برای جبران این فاصله همچنان ادامه دارد.
چالش بیمه رانندگان؛ گرهای که از سال ۱۳۹۷ باز نشده
طبق توضیحات مهرداد حمداللهی، یکی از مسائل مهم رانندگان کشنده نفتکش موضوع بیمه تأمین اجتماعی است؛ زیرا از سال ۱۳۹۷ رانندگان جدید از یارانه سهم دولتی بیمه بهرهمند نشدهاند. وی اعلام کرد اصلاح قانون بیمه رانندگان در مجلس در حال بررسی است و پیشبینی شده بخشی از منابع مالی مورد نیاز از محل افزایش یک درصدی کرایه حمل تأمین شود.
این اقدام در صورت تصویب میتواند بخشی از نگرانیهای شغلی رانندگان را کاهش دهد و شرایط پایدارتری برای ادامه فعالیت آنان ایجاد کند، زیرا نبود پوشش بیمهای مناسب در سالهای اخیر یکی از عوامل کاهش جذابیت این حرفه بوده است.

افزایش سقف سنی رانندگان نفتکش؛ تصمیم درست یا ریسک ایمنی؟
حمداللهی اعلام کرد پیشنهاد افزایش سقف سنی فعالیت رانندگان نفتکش در کمیسیونهای تخصصی مطرح شده و در صورت تایید مراجع ذیصلاح، رانندگانی که از نظر جسمی شرایط لازم را داشته باشند میتوانند به فعالیت ادامه دهند.
او همچنین توضیح داد قرار گرفتن شغل رانندگان در گروه مشاغل سخت و زیانآور علاوه بر مزایا، محدودیتهایی مانند کاهش سقف سنی فعالیت و محدودیت ساعات کار ایجاد میکند و لازم است این موضوع با رویکردی متوازن بررسی شود تا هم ایمنی حفظ شود و هم منافع رانندگان آسیب نبیند.
تأخیر در پرداخت کرایهها؛ مشکل قدیمی هنوز پابرجاست
یکی دیگر از موضوعات مطرحشده در این همایش، گلایه رانندگان کامیون باری از تاخیر در پرداخت کرایهها بود. مدیرکل دفتر حملونقل کالا اعلام کرد تسریع در پرداختها بهویژه در بخش دولتی در دستور کار قرار گرفته و مکاتبات لازم برای کاهش زمان پرداخت انجام شده است.
در عمل، تاخیر در تسویه کرایه فشار مستقیم مالی بر رانندگان وارد میکند، زیرا هزینههایی مانند تعمیرات، لاستیک، بیمه و نگهداری ناوگان بهصورت مستمر پرداخت میشود. بنابراین کوتاه شدن زمان پرداخت میتواند تاثیر قابلتوجهی بر پایداری اقتصادی رانندگان داشته باشد.
آینده رانندگان نفتکش؛ وعدهها تا چه حد عملی میشود؟
مجموعه اظهارات مطرحشده نشان میدهد سازمان راهداری اصلاح شرایط کاری رانندگان نفتکش را در چند محور همزمان دنبال میکند؛ از اصلاح نرخ کرایه و تعیین ضریب مواد خطرناک گرفته تا حل مشکلات بیمهای، بررسی محدودیتهای سنی و کاهش زمان پرداخت کرایهها. با توجه به جابهجایی سالانه ۱۰۰ میلیون تُن فرآورده نفتی که سهمی معادل ۱۶ تا ۱۷ درصد حمل کالای کشور دارد، پایداری این بخش نقش مستقیمی در امنیت انرژی کشور ایفا میکند.
با این حال تجربه گذشته نشان داده موفقیت چنین برنامههایی به سرعت اجرا و هماهنگی میان دستگاههای تصمیمگیر وابسته است. اگر اصلاحات وعده دادهشده به مرحله اجرا برسد، میتوان انتظار داشت بخشی از فشار اقتصادی و شغلی رانندگان کاهش پیدا کند.
به نظر شما بهعنوان راننده یا فعال حملونقل، اصلاح نرخ کرایه نفتکشها و تغییرات پیشنهادی تا چه اندازه میتواند شرایط واقعی کار در این حوزه را بهبود دهد؟ نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.
این مطلب توسط تیم کارشناسان سایت پایه یک نوشته شده است.
پشت هر مطلب در وبلاگ پایه یک، کار تیمی است؛ خبرنگار میدانی، کارشناس فنی و پژوهشگر محتوا. از مقایسهٔ جزئیات تا راهنمای انتخاب بهترینهای انواع کامیون و کامیونت، راهنمای لوازم و قطعات خودروهای سنگین و... ما به تصمیمهای روزمره سنگین سواران کمک میکنیم. کلیک کنید تا با نویسندگان ما بیشتر آشنا شوید.
در حال حاضر هیچ نظر یا دیدگاهی ثبت نشده است. شما میتوانید اولین نفری باشید که دیدگاه یا نظر خود را برای ما ارسال میکنید.