تاریخچه و تکامل کامیون یودی کوئون (UD Quon)

سال ۲۰۰۴ میلادی بود و صنعت حمل‌ونقل جهانی زیر فشار سنگین‌ترین قوانین زیست ‌محیطی تاریخ نفس می‌کشید. در حالی که بسیاری از خودروسازان بزرگ دنیا در تلاش برای فرار از بحران آلایندگی بودند، در ژاپن اتفاقی بزرگ در حال وقوع بود که قواعد بازی را برای همیشه تغییر می‌داد.

نیسان دیزل سابق که امروزه آن را با نام UD Trucks می‌شناسیم، آماده می‌شد تا با میراث‌دار مدل افسانه‌ای «Big Thumb» خداحافظی کند و پرچمداری را به میدان بفرستد که نه تنها یک ماشین جدید، بلکه پاسخی دندان‌شکن به نیازهای آینده بازار حمل‌ونقل بود.

این پرچمدار تازه نفس که «کوئون» نام گرفت، خیلی زود توانست استانداردهای ایمنی، مصرف سوخت و آلایندگی را در کلاس کامیون‌های سنگین چند پله ارتقا دهد. کوئون فقط یک جایگزین ساده نبود؛ این مدل نمادی از بلوغ مهندسی ژاپنی محسوب می‌شد که برای اولین بار فناوری‌های هوشمند را با قدرت مکانیکی ترکیب کرده بود.

در این مقاله از پایه یک قصد داریم به بررسی دقیق تاریخچه، نقاط عطف و فناوری‌های انقلابی این محصول بپردازیم تا ببینیم چطور این غول آهنی توانست اعتماد رانندگان حرفه‌ای در سراسر جهان را جلب کند.

تولد یک نام؛ فلسفه پشت طراحی Quon

نام‌گذاری این محصول استراتژیک به هیچ وجه تصادفی نبود و ریشه در فلسفه‌ای عمیق و آینده‌نگرانه داشت. واژه Quon در واقع ترکیبی خلاقانه از مفهوم Quality به معنای کیفیت و کلمه ژاپنی Kuon به معنای ابدیت و جریان بی‌پایان زمان است.

سازندگان این ماشین سنگین می‌خواستند پیامی واضح به بازار بفرستند: این کشنده برای کارکردن در مسافت‌های طولانی ساخته شده و کیفیت آن با گذر زمان افت نمی‌کند. این نام‌گذاری نشان‌ دهنده تعهد سازنده به نوآوری مداوم و ارائه محصولی بود که حتی سال‌ها پس از خرید و پیمایش هزاران کیلومتر، همچنان ارزش خود را حفظ کند.

تا پیش از ورود کوئون به بازار، تمرکز اصلی سازندگان ماشین‌های سنگین بیشتر بر قدرت موتور و توان حمل بار بود و راحتی راننده اغلب در اولویت‌های بعدی قرار داشت. اما مهندسان ژاپنی در سال ۲۰۰۴ رویکرد متفاوتی را در پیش گرفتند و مفهوم راننده‌محور بودن را با جدیت وارد پروسه طراحی کابین کردند.

آن‌ها معتقد بودند که کابین یک کامیون یا کشنده سنگین، خانه دوم راننده است و باید کمترین میزان خستگی را در مسافت‌های طولانی ایجاد کند. به همین دلیل، فضای داخلی کوئون با الهام از ارگونومی خودروهای سواری بازطراحی شد و میدان دید راننده به طرز چشمگیری بهبود یافت.

انقلاب FLENDS؛ وقتی اولین کامیون پاک جهان متولد شد

شاید بزرگترین نقطه عطف در تاریخچه کوئون، لحظه‌ای بود که مهندسان UD تصمیم گرفتند ریسک بزرگی را بپذیرند و تکنولوژی را معرفی کنند که تا آن زمان روی هیچ کامیون سنگینی در جهان دیده نشده بود.

در سال ۲۰۰۴، دستیابی به استانداردهای سخت‌گیرانه آلایندگی بدون قربانی کردن قدرت موتور، شبیه به یک رویا بود. اما UD با معرفی سیستم FLENDS (سیستم نهایی کاهش آلایندگی دیزل جدید)، توانست معادله‌ای غیرممکن را حل کند. این سیستم اولین فناوری SCR (کاهش کاتالیزوری انتخابی) در جهان برای خودروهای تجاری بود که از محلول اوره یا همان ادبلو برای پاک‌سازی دود خروجی استفاده می‌کرد.

تا پیش از این فناوری، مهندسان مجبور بودند برای کاهش اکسیدهای نیتروژن (NOx)، دمای احتراق را پایین بیاورند که نتیجه‌اش افزایش ذرات معلق و کاهش راندمان موتور بود. اما کوئون با فناوری FLENDS این چرخه معیوب را شکست.

این سیستم اجازه می‌داد موتور با بالاترین راندمان کار کند و آلاینده‌ها در مرحله خروج از اگزوز تصفیه شوند. نتیجه این نوآوری تنها هوای پاک‌تر نبود؛ بلکه مصرف سوخت نیز به طرز چشمگیری کاهش یافت و کوئون را به یکی از اقتصادی‌ترین گزینه‌ها برای شرکت‌های حمل‌ونقل تبدیل کرد که نگران هزینه‌های جاری ناوگان خود بودند.

گیربکس هوشمند ESCOT؛ رانندگی با آسایش خودروهای سواری

اگر موتور قدرتمند قلب تپنده کوئون بود، گیربکس انقلابی ESCOT نقش مغز متفکر آن را بازی می‌کرد. تا پیش از تکامل این سری گیربکس‌ها، رانندگی با یک کشنده سنگین به معنای جنگیدن مداوم با دنده و کلاچ در ترافیک‌ها و سربالایی‌ها بود.

اما UD با توسعه گیربکس‌های دستی اتوماتیک‌ شده (AMT) سری ESCOT، خط بطلانی بر خستگی رانندگان کشید. هدف اصلی این بود که رانندگی با یک غول چند تنی به اندازه رانندگی با یک خودروی سواری ساده و روان شود، هدفی که در مدل‌های نهایی این گیربکس با حذف کامل پدال کلاچ محقق شد.

این گیربکس هوشمند توانایی این را داشت که شرایط جاده، وزن بار و میزان فشار روی پدال گاز را تحلیل کند و بهترین دنده را در کسری از ثانیه انتخاب نماید. این ویژگی به‌ خصوص برای رانندگانی که با تریلر و بارهای سنگین در جاده‌های کوهستانی تردد می‌کردند، یک موهبت بزرگ بود.

علاوه بر تعویض دنده نرم، ویژگی‌هایی مثل Snow Mode برای شروع حرکت ایمن در جاده‌های لغزنده و سیستم دستیار حرکت در سربالایی، باعث شد تا کوئون نه فقط یک ماشین باربری، بلکه یک دستیار هوشمند برای راننده باشد که خطاهای انسانی را پوشش می‌دهد.

تولد دوباره یک قهرمان؛ جهش بزرگ در سال ۲۰۱۷

پس از یک دهه موفقیت در بازارهای جهانی، سال ۲۰۱۷ زمانی بود که UD Trucks تصمیم گرفت خون تازه‌ای در رگ‌های پرچمدار خود تزریق کند. با این هدف، محصول «New Quon» معرفی شد. کامیونی که فراتر از یک به‌روزرسانی ساده یا تغییر ظاهری بود.

در New Quon شاهد باز تعریف کامل کامیون سنگین ژاپنی بر اساس پنج رکن اصلی بودیم:

• رانندگی آسان
• مصرف بهینه سوخت
• ایمنی
• بهره‌وری
• زمان کارکرد طولانی

مهندسان در این نسل، شاسی را به طور کامل بازطراحی کردند تا با کاهش وزن قطعات اضافی، ظرفیت حمل بار را افزایش دهند؛ موضوعی که برای مالکان تریلی و شرکت‌های حمل‌ونقل که به دنبال سود بیشتر در هر سرویس بودند، خبری بسیار خوشحال‌ کننده بود.

یکی از جسورانه‌ترین تغییرات در مدل ۲۰۱۷، استفاده از ترمزهای دیسکی در تمام محور و در تمام مدل‌ها بود. تا آن زمان، بسیاری از سازندگان کامیون‌های ژاپنی همچنان به ترمزهای کاسه‌ای وفادار بودند، اما کوئون با شکستن این سنت، ایمنی و قدرت توقف را به سطح استانداردهای اروپایی رساند.

این تغییر فنی هم مسافت ترمزگیری را کاهش داد، هم هزینه‌های نگهداری را نیز پایین آورد. علاوه بر این، ارتقای سیستم تعلیق کابین و شاسی باعث شد تا لرزش‌های ناشی از جاده‌های ناهموار به حداقل برسد و تجربه سواری حتی در مسیرهای طولانی و خسته‌کننده، نرم و دلپذیر باقی بماند.

چشمان بیدار در جاده؛ کوئون چه فناوری‌های ایمنی را به جاده‌ها آورد؟

در دنیای مدرن حمل‌ونقل، قدرت موتور تنها فاکتور برتری نیست؛ بلکه هوشمندی خودرو در پیشگیری از حوادث حرف اول را می‌زند. کوئون با معرفی سیستم «Traffic Eye» یا چشم ترافیک، سطح جدیدی از ایمنی فعال را به نمایش گذاشت.

این سامانه با استفاده از رادارهای پیشرفته و دوربین‌های نظارتی، به طور مداوم جاده مقابل را اسکن می‌کند و در صورت تشخیص احتمال برخورد، ابتدا به راننده هشدار می‌دهد و در شرایط اضطراری، به صورت خودکار ترمزهای کامیون را فعال می‌کند. این فناوری در ترافیک‌های سنگین بزرگراهی، حکم فرشته راهنمای رانندگان است.

اما شاهکار مهندسی ایمنی این برند، سیستم «UD Active Steering» یا فرمان فعال است که در مدل‌های جدیدتر معرفی شد. این سیستم با استفاده از یک موتور الکتریکی روی جعبه فرمان، لرزش‌های ریز فرمان ناشی از دست‌اندازها را خنثی کرده و پایداری خودرو را در سرعت‌های بالا تضمین می‌کند.

نکته جالب اینجاست که این سیستم باعث می‌شود کنترل یک کشنده سنگین در محیط‌های تنگ و بارگیری‌ها، به نرمی و چابکی یک کامیونت سبک باشد. همچنین سیستم هشدار انحراف از مسیر و پایش سطح هوشیاری راننده، تضمین می‌کنند که حتی در شیفت‌های شبانه سنگین، ضریب خطای انسانی به کمترین حد ممکن برسد.

قلب‌های تپنده؛ استراتژی هوشمندانه UD در انتخاب موتور

یکی از تصمیمات مهندسی که نشان ‌دهنده درک عمیق سازندگان کوئون از نیازهای بازار بود، تنوع‌ بخشی به سبد پیشرانه‌های این خودرو است. در حالی که برای سال‌ها موتور ۱۱ لیتری GH11 به عنوان استاندارد قدرت و گشتاور برای کشنده‌ها و کاربری‌های سنگین شناخته می‌شد، UD در حرکتی استراتژیک موتور ۸ لیتری GH8 را نیز برای این خانواده معرفی کرد.

شاید در نگاه اول استفاده از یک موتور ۸ لیتری برای یک کامیون سنگین عجیب به نظر برسد، اما هدف مهندسان کاهش وزن خالص خودرو برای افزایش ظرفیت بار قانونی بود. موتور GH8 حدود ۳۰۰ کیلوگرم سبک‌تر از برادر بزرگتر خود است. این کاهش وزن برای کاربری‌هایی که حجم بار زیاد اما وزن کمتری دارند، یا برای تانکرهای سوخت و میکسر ها که هر کیلوگرم بارگیری بیشتر به معنای سود خالص است، حیاتی بود.

البته این کاهش حجم به معنای ضعف نیست؛ چرا که تکنولوژی توربوشارژر و سیستم سوخت‌رسانی پیشرفته، گشتاوری بالایی را در دور موتور پایین تولید می‌کند. این تنوع باعث شد تا کوئون به عنوان یک تریلر قدرتمند در جاده‌های ترانزیتی شناخته شود و پس از آن نیز به عنوان یک گزینه چابک و اقتصادی در توزیع منطقه‌ای بدرخشد.

میراثی برای آینده؛ کوئون در مسیر فردا

داستان کامیون UD Quon، روایتی از تکامل و تطبیق‌پذیری است. این محصول که حیات خود را زیر سایه نیسان دیزل آغاز کرد، در دوران مدیریت گروه ولوو به اوج شکوفایی و بلوغ تکنولوژیک رسید و مفهوم «اطمینان‌پذیری کامل» را در عمل ثابت کرد.

کوئون توانست ذهنیت بازار جهانی را نسبت به کامیون‌های ژاپنی تغییر دهد و ثابت کند که می‌توان دوام و جان‌سختی شرقی را با ایمنی، راحتی و هوشمندی غربی در هم آمیخت و محصولی بی‌رقیب خلق کرد.

اکنون که برند UD Trucks فصل جدیدی از تاریخ خود را در اتحاد استراتژیک با ایسوزو آغاز کرده است، کوئون همچنان به عنوان ستون فقرات محصولات سنگین این شرکت باقی مانده است.

تمرکز بر توسعه مدل‌های خودران و الکتریکی نشان می‌دهد که این نام تجاری قصد ندارد به این زودی‌ها از جاده‌ها کنار برود. چه راننده یک کامیونت سبک باشید که آرزوی رانندگی با سنگین را دارد و چه یک راننده ترانزیت با‌سابقه، نمی‌توانید احترام خود را نسبت به مهندسی دقیق و عملکرد بی‌نقص کوئون پنهان کنید.

نظر شما درباره کامیون‌های ژاپنی و به‌طور خاص سری UD‌ چیست؟ آیا با این برند آشنایی دارید؟ آیا با مدل‌های آن رانندگی کرده‌اید؟ به نظر شما چه زمان نوبت به رانندگان داخلی می‌رسد تا رانندگی با برترین محصولات جهانی را تجربه کنند؟ در بخش کامنت‌ها همراه ما باشید.