تاریخچه کشنده هیوندای Xcient؛ از موتور دیزل تا اولین کامیون پیل سوختی جهان

وقتی صحبت از کشنده‌های ترانزیتی و حمل بارهای سنگین می‌شود، ناخودآگاه نام غول‌های اروپایی مثل ولوو، اسکانیا و بنز در ذهن نقش می‌بندد. اما در شرق آسیا، کُره‌ای‌ها سال‌هاست که با برند خوشنام خود یعنی هیوندای، همچون طوفانی که از شرق نزدیک می‌شود، جایگاه برندهای اروپایی را نه در سایر بازارها، بلکه در خود اروپا هدف گرفته است.

هیوندای در سال‌های اخیر رویکرد محافظه‌کارانه خود را کنار گذاشته و تصمیم گرفته تمام قواعد بازی را تغییر دهد و محصولی را خلق کند که نه تنها در قدرت، بلکه در زیبایی و فناوری نیز تنه به رقبای اروپایی بزند؛ تصمیمی جسورانه که در نهایت به خلق مدل انقلابی اکسینت (Xcient) منجر شد.

در این مقاله از پایه یک، قصد داریم داستان جذاب تکامل این کشنده را بررسی کنیم؛ روایتی که از غرش موتورهای دیزلی قدرتمند آغاز می‌شود و با یک جهش تکنولوژیک خیره ‌کننده، به تولید اولین کشنده پیل سوختی تولید انبوه در جهان می‌رسد.

خداحافظی با تراگو و تولد یک پرچمدار

تا پیش از سال ۲۰۱۳، پرچمدار خودروهای تجاری هیوندای، مدلی به نام «تراگو» (Trago) بود که اگرچه کارایی قابل قبولی داشت، اما طراحی آن قدیمی شده بود و توان رقابت با محصولات روز اروپا را نداشت.

هیوندای برای برداشتن این مانع، پروژه‌ای عظیم را با نام رمزی Qz آغاز کرد که سه سال زمان و هزینه‌ای بالغ بر ۲۰۰ میلیارد وون (حدود ۱۸۰ میلیون دلار) برای تحقیق و توسعه آن صرف شد. هدف مهندسان کره‌ای یک چیز بود؛ ساختن ماشینی که رانندگان ترانزیت، آن را خانه دوم خود بدانند و از نظر ابهت ظاهری، چیزی از رقبای سوئدی و آلمانی کم نداشته باشد.

سرانجام در نمایشگاه خودرو سئول سال ۲۰۱۳، پرده‌ها کنار رفت و هیوندای Xcient به عنوان جانشین رسمی تراگو به جهانیان معرفی شد. زبان طراحی این خودرو کاملا دگرگون شده بود؛ خطوط پویا، جلو پنجره‌ای بزرگ و جسورانه و کابینی با سقف بلند که فضای داخلی بسیار دلبازی را فراهم می‌کرد، همگی نشان از رویکرد جدید هیوندای داشتند.

این کشنده طوری طراحی شده بود که وقتی یک تریلر سنگین را یدک می‌کشد، جریان هوا به بهترین شکل از اطراف آن عبور کند تا مصرف سوخت به واسطه آیرودینامیک بهتر، کاهش یابد و از نظر هزینه‌ها نیز برای خریداران و شرکت‌ها جذاب باشد.

نگاهی به مشخصات فنی نسل اول اکسینت

زیبایی ظاهری تنها نیمی از ماجرا بود؛ هیوندای می‌دانست که در دنیای ماشین‌های سنگین، این قدرت و دوام است که حرف اول را می‌زند. به همین دلیل، مهندسان برای نسل اول اکسینت، از پیشرانه‌های ارتقا یافته سری Powertech و H-engine استفاده کردند که امتحان خود را پس داده بودند.

نسخه قدرتمند این خودرو به یک موتور ۱۲.۷ لیتری مجهز شد که می‌توانست قدرتی معادل ۵۲۰ اسب بخار و گشتاوری عظیم تولید کند؛ اعدادی که تضمین می‌کردند این ماشین در گردنه‌های پرشیب، حتی با بار کامل، کم نخواهد آورد و راننده را در جاده نمی‌گذارد.

علاوه بر موتور، سیستم انتقال قدرت نیز دستخوش تغییرات مثبتی شده بود و گیربکس‌های اتوماتیک ZF آلمان، وظیفه انتقال نیرو به چرخ‌ها را بر عهده داشتند تا تعویض دنده‌ها نرم‌تر و هوشمندانه‌تر انجام شود.

سیستم تعلیق بادی و شاسی تقویت‌ شده نیز باعث می‌شد لرزش‌های ناشی از ناهمواری جاده به حداقل برسد و سواری با آن بسیار راحت‌تر از یک کامیونت خشک و پر تکان باشد. هیوندای در این نسل تمرکز ویژه‌ای روی دوام قطعات داشت، زیرا می‌دانست برای جلب اعتماد بازارهای جهانی، اکسینت باید هزاران کیلومتر را بدون خرابی‌های آزار دهنده طی کند.

فیس‌لیفت و حرکت به سمت تکامل؛ معرفی Xcient Pro

پس از چند سال حضور موفق در بازارهای آسیایی و برخی کشورهای اروپایی، هیوندای متوجه شد که برای حفظ جایگاه خود در برابر رقبای سرسخت، نیاز به به‌روزرسانی دارد. صنعت حمل‌ونقل به‌ سرعت در حال تغییر بود و رانندگان خواهان ایمنی و رفاه بیشتری بودند.

در پاسخ به این نیاز، در سال ۲۰۱۹ نسخه ارتقا یافته این خودرو با نام «اکسینت پرو» (Xcient Pro) معرفی شد. واژه «پرو» نشان می‌داد که هیوندای تمرکز خود را بر روی جزئیاتی گذاشته است که برای رانندگان حرفه‌ای اهمیت حیاتی دارد.

در نمای ظاهری، جلوپنجره معروف آبشاری هیوندای با خطوطی ضخیم‌تر و حالتی سپرگونه بازطراحی شد که چهره‌ای تهاجمی‌تر و مدرن‌تر به این کامیون بخشید.

اما تغییرات تنها به ظاهر ختم نمی‌شد؛ در نسخه پرو، مهندسان کره‌ای سیستم‌های ایمنی هوشمند را در اولویت قرار دادند. اضافه شدن رادارهای پیشرفته برای ترمز اضطراری خودکار (FCA) و سیستم هشدار خروج از خط (LDW)، اکسینت را از نظر ایمنی به استانداردهای روز اروپا نزدیک‌تر کرد.

همچنین تغییرات نرم‌افزاری در مدیریت موتور و گیربکس اعمال شد تا مصرف سوخت بهینه‌تر شود. این نسخه نشان داد که هیوندای فقط ماشین زیبا نمی‌سازد، بلکه می‌خواهد ابزار کاری بسازد که حتی وقتی یک تریلر با حداکثر وزن به آن متصل است، ایمنی راننده و کارایی لجستیکی را همزمان تضمین کند.

نقطه تمایز تاریخی؛ ورود هیوندای به عصر هیدروژن

با وجود موفقیت نسخه‌های دیزلی، هیوندای جاه‌طلبی‌های بزرگ‌تری در سر داشت که فراتر از بهبود موتورهای احتراقی بود. در حالی که بسیاری از خودروسازان جهان هنوز در حال تست‌های اولیه و ساخت مدل‌های مفهومی برپایه سوخت‌های پاک بودند، هیوندای در سال ۲۰۲۰ جهان را شگفت‌زده کرد.

این شرکت با رونمایی از مدل Xcient Fuel Cell، عنوان سازنده اولین کامیون سنگین پیل سوختی تولید انبوه در جهان را به خود اختصاص داد. این رونمایی یه اتفاق معمولی نبود؛ بلکه دروازه عبور از عصر دود و آلایندگی به عصر بخار آب به عنوان خروجی اگزوز بود. این حرکت جسورانه نشان داد که کره جنوبی برای جایگاه رهبری بازار خودروهای هیدروژنی برنامه‌هایی دارد.

در ادامه به بررسی فناوری‌های پیچیده به کار رفته در این خودرو می‌پردازیم. در اکسینت پرو پیل سوختی به جای باک گازوئیل، هفت مخزن بزرگ هیدروژن در پشت کابین تعبیه شده که سوخت مورد نیاز پیل‌های سوختی را تامین می‌کنند.

در این سیستم، هیدروژن با اکسیژن هوا ترکیب شده و الکتریسیته تولید می‌کند که موتور قدرتمند ۳۵۰ کیلوواتی را به حرکت درمی‌آورد. تنها خروجی اگزوز این ماشین، آب خالص است. نکته شگفت ‌انگیز اینجاست که برخلاف تصور عموم که انرژی‌های پاک را مختص خودروهای کوچک یا کامیونت‌ های شهری می‌دانند، هیوندای ثابت کرد که هیدروژن قدرت کافی برای جابه‌جایی بارهای سنگین در مسافت‌های طولانی را دارد و می‌تواند با پر شدن مخازن در کمتر از ۲۰ دقیقه، صدها کیلومتر را بی‌وقفه بپیماید.

فتح اروپا و آمریکا؛ نگاهی به عملکرد میدانی و ارتقاها

تولید یک کامیون هیدروژنی یک چیز است و اثبات کارایی آن در جاده‌های کوهستانی و برفی، چیزی دیگر. هیوندای برای اثبات ادعای خود، کشور سوئیس را به عنوان اولین مقصد صادراتی انتخاب کرد. دلیل این انتخاب، قوانین سخت‌گیرانه سوئیس در زمینه آلایندگی و مالیات‌های سنگین برای خودروهای دیزلی بود.

در قالب پروژه‌ای مشترک به نام «Hyundai Hydrogen Mobility»، ده‌ها دستگاه اکسینت پیل سوختی وارد جاده‌های آلپ شدند تا بارهای واقعی را جابه‌جا کنند. عملکرد این ناوگان خیره ‌کننده بود؛ آن‌ها میلیون‌ها کیلومتر را بدون تولید حتی یک گرم دی‌اکسید کربن طی کردند و نشان دادند که فناوری پیل سوختی، دوام و قابلیت اطمینان لازم برای جایگزینی با سوخت‌های فسیلی را دارد.

موفقیت در اروپا، پل ورود به بازار آمریکا بود، هیوندای با راه‌اندازی پروژه‌هایی مانند «NorCAL ZERO» در کالیفرنیا، این کشنده‌ها را به یکی از بزرگ‌ترین بازارهای حمل‌ونقل جهان معرفی کرد. همزمان با این گسترش بازار، در سال ۲۰۲۱ و سپس ۲۰۲۳، به‌روزرسانی‌های فنی و ظاهری جدیدی روی این مدل اعمال شد.

جلوپنجره کرومی خطی با طرحی جدید جایگزین مدل قبلی شد تا تمایز آن با نسخه‌های دیزلی بیشتر شود و سیستم‌های مخزن هیدروژن بهینه‌سازی شدند تا برد پیمایش خودرو با یک‌بار سوخت‌گیری به بیش از ۴۰۰ کیلومتر برسد. این پیشرفت‌ها باعث شد حتی شرکت‌هایی که به استفاده از تریلرهای سنتی عادت داشتند، به فکر نوسازی ناوگان خود بیفتند.

آینده کشنده‌ اکسینت به کدام سمت می‌رود؟

تاریخچه هیوندای Xcient، روایتی جذاب از تکامل و جسارت است. این خودرو که در سال ۲۰۱۳ تنها با هدف جایگزینی مدل قدیمی تراگو و رقابت با برندهای اروپایی متولد شده بود، در کمتر از یک دهه به پرچمدار فناوری سبز در جهان تبدیل شد.

هیوندای با این محصول نشان داد که خودروسازان آسیایی دیگر پیروان تکنولوژی نیستند، بلکه خودشان می‌توانند جریانساز باشند. از موتورهای دیزلی قدرتمند Powertech تا سلول‌های سوختی پیشرفته، اکسینت مسیری را طی کرد که بسیاری از رقبا هنوز در ابتدای آن هستند.

امروزه، در حالی که بسیاری از کامیونت‌ های شهری به سمت برقی شدن می‌روند، اکسینت ثابت کرد که برای غول‌های سنگین‌وزن جاده، هیدروژن گزینه‌ای منطقی‌تر و قدرتمندتر است. این کشنده نه تنها استانداردهای هیوندای، بلکه انتظارات جهانیان از یک خودروی تجاری پاک را ارتقا داد. آینده حمل‌ونقل بدون شک متعلق به انرژی‌های پاک است و نام اکسینت به عنوان پیشگام این مسیر در تاریخ ثبت خواهد شد.

شما آینده حمل‌ونقل سنگین را چطور می‌بینید؟ آیا فکر می‌کنید روزی می‌رسد که در جاده‌های ایران هم صدای سوت موتورهای هیدروژنی جایگزین غرش موتورهای دیزلی شود؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.